۰۱
آنتونیو گامونداکتاب سسیلیا
نور، نخستین حیوانِ مشهودِ آن نامشهود است. لزاما لیما این کتاب را آنتونیو گاموندا برای نوه‌اش نوشت. که از آثار مهم شعر گاموندا محسوب …
خواندن متن ←دسته
آنتونیو گامونداکتاب سسیلیا
۰۲
زیر پوست مادرت می‌خوابیآنتونیو گاموندا
زیر پوست مادرت می‌خوابی و رویاهایش در رویاهای تو رخنه می‌کنند. در همان حیرت درخشان بیدار می‌شوید. هنوز نمی‌دانی که هستی: مرددی میان مادرت و لرزشی زنده.
خواندن متن ←۰۳
در تاریکی روان بودیآنتونیو گاموندا
در تاریکی روان بودی لطیف‌تر از بودن بود. حالا که قطره اشکی چنان زنده می‌تواند چهره‌ات را بیازارد محتاط تا خویشتن خویش می‌روی.
خواندن متن ←۰۴
تو بر دلم نشسته‌ایآنتونیو گاموندا
انگار که فرود آمده باشی بر دلم و نور آورده باشی به رگ‌های من و من سرخوشانه دیوانه باشم. در زلالی‌ات همه چیز قطعی‌ست: تو بر دلم نشسته‌ای نور در رگ‌هایم و من سرخوشانه دیوانه‌‌ا…
خواندن متن ←۰۵
زیر درختان بیدآنتونیو گاموندا
زیر درختان بید تو را در آغوشم می‌برم و احساس می‌کنم زنده‌ای. پس به نور در می‌آییم و برای نخستین بار آسمان را می‌بینی، نشانه‌ها را و بدانان نام می‌بخشی. حقیقت دارد: در گستره‌ی دست…
خواندن متن ←۰۶
لطافتآنتونیو گاموندا
لب‌هایم را به دست‌هایت نزدیک کردم پوست‌ات به لطافت رویاها بود. چیزی از ابدیت به آنی لبانم را خراشید.
خواندن متن ←۰۷
بعضی عصرهاآنتونیو گاموندا
بعضی عصرها غروب بر گیسوان‌ات نور نمی‌پاشد. هیچ کجا نیستی و حرف می‌زنی با کلماتی که معناشان را نمی‌دانی. اندیشه‌ی من نیز چنین است.
خواندن متن ←۰۸
چون کبوترآنتونیو گاموندا
چون کبوتری هستی که زمین را لمس می‌کند و بر می‌خیزد و دور می‌شود در نور. از تلالویی عبور می‌کنی. وز دوردستان دوست‌ات دارم.
خواندن متن ←۰۹
باز خواهی گشتآنتونیو گاموندا
باز خواهی گشت «وقتی گیلاس‌ها شکوفه کنند و قمری بیدار شود.» جهان را در دروغی درخشان نقاشی کرده‌ای. چشمان قمری را سرخ دیدم از خشم. می‌دانم تیزاب زهرین در برگ‌های بو مسکن می‌کند، ای…
خواندن متن ←۱۰
درست مثل چشم‌های توآنتونیو گاموندا
باران بر کرانه‌های طلایی می‌بارد. و عطرهای ماه مارس در تن‌هامان می‌پیچند. درست مثل چشم‌های تو: در نور باران می‌بارد.
خواندن متن ←۱۱
خداحافظیآنتونیو گاموندا
با دستانت که آهنگی هدایتشان می‌کند، آهنگی که سربسته به خاطر می‌آوری، می‌گویی خداحافظ بر آستانه‌ی در. آه! ای حلاوت ابله، می‌گویی خداحافظ بر آستانه‌ی در و دست‌هایت لحظه‌ای را ترسیم…
خواندن متن ←۱۲
به مادرت درآآنتونیو گاموندا
به مادرت درآ و بگشا پلک‌هایت را آرام درآ در دلش میوه‌ای باش دوباره در سکوت. عطش، چنان درختی که تپش‌های پرندگان را در خود می‌گیرد و بدانان تکیه می‌کند. پس فرود می‌آیند سایه و عطر.
خواندن متن ←