۰۱
باز خواهی گشتآنتونیو گاموندا
باز خواهی گشت «وقتی گیلاس‌ها شکوفه کنند و قمری بیدار شود.» جهان را در دروغی درخشان نقاشی کرده‌ای. چشمان قمری را سرخ دیدم از خشم. می‌دانم تیزاب زهرین در برگ‌های بو مسکن می‌کند، ای…
خواندن متن ←۰۶ / ۰۸
از باران و بوسهترجمه‌ها
آرشیوی پیوسته با ترتیب زمانی و خوانش تحریریه‌ای.
منبع: از باران و بوسه · ۲۵۲ نوشته
۰۲
درست مثل چشم‌های توآنتونیو گاموندا
باران بر کرانه‌های طلایی می‌بارد. و عطرهای ماه مارس در تن‌هامان می‌پیچند. درست مثل چشم‌های تو: در نور باران می‌بارد.
خواندن متن ←۰۳
خداحافظیآنتونیو گاموندا
با دستانت که آهنگی هدایتشان می‌کند، آهنگی که سربسته به خاطر می‌آوری، می‌گویی خداحافظ بر آستانه‌ی در. آه! ای حلاوت ابله، می‌گویی خداحافظ بر آستانه‌ی در و دست‌هایت لحظه‌ای را ترسیم…
خواندن متن ←۰۴
به مادرت درآآنتونیو گاموندا
به مادرت درآ و بگشا پلک‌هایت را آرام درآ در دلش میوه‌ای باش دوباره در سکوت. عطش، چنان درختی که تپش‌های پرندگان را در خود می‌گیرد و بدانان تکیه می‌کند. پس فرود می‌آیند سایه و عطر.
خواندن متن ←۰۵
بر لب‌هایتآنتونیو گاموندا
بر لب‌هایت کلمات ناشناخته شکل می‌گیرند و نامشهود به لطافت دور تو می‌گردد.
خواندن متن ←۰۶
چهره‌ات در آینهآنتونیو گاموندا
چهره‌ات در آینه چنان بالی ظهور می‌کند که لحظه را ترک می‌گوید. دوست دارم چهره‌ات را در آینه و دوست دارم تو را وقتی که ترک‌ام می‌گویی.
خواندن متن ←۰۷
صدای گریه‌ات را می‌شنومآنتونیو گاموندا
صدای گریه‌ات را می‌شنوم. بالا می‌روم تا اتاق‌هایی که سایه بر دیوارهای بی‌حرکت سنگینی می‌کند، ولی تو آن‌جا نیستی: تنها ملافه‌ها هستند که می‌پیچند به دور رویاهای تو. دیگر همه‌چیز ن…
خواندن متن ←۰۸
گلی نامرئیآنتونیو گاموندا
با زبانت که بر آن یک بی‌خبری درخشان می‌گذرد حرف می‌زنی از گلی نامرئی. حرف می‌زنی از خودت. هرگز در دستانم گلی نامرئی نگرفته بودم.
خواندن متن ←۰۹
کور بودم در نورآنتونیو گاموندا
کور بودم در نور اما تو، جنون را به دوران در آوردی. همه چیز شهود است همه چیز رها از معناست.
خواندن متن ←۱۰
گیسوان توآنتونیو گاموندا
گیسوانت در دستان من و بارقه‌شان برگذشته از ازدحام‌های نامشهود از لحظاتی که مدام ترک‌ام می‌کنند. گیسوان‌ات میان دو ابدیت کاذب. آه ای دلتنگی مالامالِ نور: ای گیسوان تو در دستان من.
خواندن متن ←۱۱
گریه‌اتآنتونیو گاموندا
تنها هستی در خویش به زیر نور خود گریان. بر صورت‌ات گلبرگی‌ست، زخمی. گریه‌ات در رگ‌های من جاری می‌شود. علت من‌ای تو و درمان من.
خواندن متن ←۱۲
تو همان برفیآنتونیو گاموندا
برف را می‌بینی آمیخته به برگ‌های بو. در چشم‌هایت سفیدی و سایه را نگه می‌داری، سکوت پرندگان را نظاره می‌کنی. می‌دانم که پرندگان گریخته‌اند می‌دانم که باز نخواهند گشت می‌دانم که تو…
خواندن متن ←