۰۱
وضوح توآنتونیو گاموندا
بالای برکه کبوتران، به گرد سرت می‌گردند وقتی بال‌هاشان به گیسوان تو می‌خورد خم می‌شوم و وضوح‌ات را در آب تماشا می‌کنم. من در وضوح توام و خود را باز نمی‌شناسم: کبوتری هستم تاجدار…
خواندن متن ←۰۶ / ۰۸
از باران و بوسهترجمه‌ها
آرشیوی پیوسته با ترتیب زمانی و خوانش تحریریه‌ای.
منبع: از باران و بوسه · ۲۵۲ نوشته
۰۲
نگاهم کن!آنتونیو گاموندا
رویا می‌بینی. می‌ترسی از هرآن‌چه نیست و در با‌غ‌های سیاه صدای غرش می‌شنوی. من هم می‌ترسم از چهره‌ی خویش که نامرئی می‌شود. دست از رویا بردار یا لااقل چهره‌هایی را رویا ببین که بیر…
خواندن متن ←۰۳
در چشم‌هایتآنتونیو گاموندا
در چشم‌هایت غم توقف می‌کند. هنوز غم نیست اما نگاهم می‌کند. و گلبرگی از سایه از چشم‌هایت فرو می‌افتد.
خواندن متن ←۰۴
یادت رفته نگاهم کنیآنتونیو گاموندا
یادت رفته نگاهم کنی، آه! نابینای لبریزِ نور. دستانت را از من گرفته‌ای و من به آغوش تو می‌گریزم از خویش. خیال می‌کنی از من چشم می‌پوشی اما من خیال توام.
خواندن متن ←۰۵
دورآنتونیو گاموندا
چون آهنگی که از دوردستان می‌شنویم لمس می‌کنم دستان دورت را در خویش. چنین است ناپیدایی و حلاوت.
خواندن متن ←۰۶
نمی یابمت به رویاآنتونیو گاموندا
نه مویه‌ی پرندگان است بالای سایه‌ها، نه رعشه‌‌ی گوگرد در خموشی طوفان. نه جیوه است در رگان من و نه تراکم تابستان در دلم. هیچ کس نیست: چهره‌ات ترک گفت رویاهای مرا و نمی‌یابمت زیر پ…
خواندن متن ←۰۷
نوازشآنتونیو گاموندا
از دستانم می‌ترسی گاهی اما می‌خندی و در خود پنهان می‌شوی و بی‌آن‌که بدانی نور می‌پاشی به گرد من، دستانم را پیش می‌آورم نه برای لمس تو، که تنها نورت را نوازش می‌کنم.
خواندن متن ←۰۸
از من گریختآنتونیو گاموندا
از من گریخت. شاید در توست و تنها در دل کوچک‌ات احساس‌اش می‌کنی. آری، یک سایه است سنگینی نمی‌کند بر دلت.
خواندن متن ←۰۹
نور می اندیشیآنتونیو گاموندا
می‌گویی: نور می‌آید. حالا وقتش نیست. ولی تو محال را نمی‌شناسی. نور می‌اندیشی.
خواندن متن ←۱۰
در اندیشه‌ی تو خواهم بودآنتونیو گاموندا
در اندیشه‌ی تو خواهم بود بیشتر از سایه‌ای مبهم نخواهم بود در لحظه‌ای خواهم زیست که شادی و حسرت چشمان تو را می‌سوزانند. ولی می‌خواهم همیشه ناشناس بمانم در تو. ناشناخته. به‌سادگی پ…
خواندن متن ←۱۱
گل واپسینآنتونیو گاموندا
گلی هستی پیش از مغاک همان گل واپسین.
خواندن متن ←۱۲
خوان خلمنکتابِ زیرین
خوان خلمن، شاعر بزرگ آمریکای لاتین، این دفتر را بین سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۵ در فرانسه نوشت. کودتای نظامی آرژانتین او را به تبعید فرستاد و چند سالی، جغرافیای تبعیدش در فرانسه بود. خو…
خواندن متن ←