۰۱
در شهرفرریرا گولار
هرچه از آن سخن می‌گویم در شهر است میان زمین و آسمان. همه چیزهایی هستند فانی و ابدی، عین لبخند تو یا واژه‌ی همبستگی بازو‌های گشاده‌ام و این عطر فراموش گیسوان که باز می‌گردد و برم…
خواندن متن ←۰۶ / ۰۸
از باران و بوسهترجمه‌ها
آرشیوی پیوسته با ترتیب زمانی و خوانش تحریریه‌ای.
منبع: از باران و بوسه · ۲۵۲ نوشته
۰۲
تعطیل استفرریرا گولار
قیمت لوبیا به این شعر تعلقی ندارد. نرخ برنج به این شعر تعلقی ندارد. گاز، برق، تلفن حراج فریبا‌ی شیر گوشت شکر نان به این شعر تعلقی ندارد. کارمند اداره نباید در این شعر باشد با حقو…
خواندن متن ←۰۳
یک انسان معمولیفرریرا گولار
انسانی معمولی‌ام من از جسم و از خاطره از خون و از فراموشی. روی دوپایم حرکت می‌کنم، با اتوبوس، با تاکسی، با هواپیما چنان که شعله‌ی چراغ جوشکاری وحشت‌زده در من نفس می‌کشد زندگی ، ک…
خواندن متن ←۰۴
شعر منفرریرا گولار
چنان وجودی یگانه بر می‌بالند مردم‌ام و شعرم چونان درختی نوزاد که در دلِ میوه می‌روید در مردم زاده می‌شود شعرم چنان که سبز می‌رسد شکر در دشت‌های نیشکر می‌رسد شعرم در مردم انگار خو…
خواندن متن ←۰۵
مرثیه‌ی کوچک‌ترایرژی اورتن
A Burning Metaphor | Poesies · Jiří Orten | Small Elegy | Mohsen Emadi دوستان رفته‌اند. یارم در دوردستان به خواب رفته‌است. و بیرون انبوهِ تاریکی است. کلماتی را با خود زمزمه می…
خواندن متن ←۰۶
وقتی بازگردیم…آنتونیو خسینتو
به راه می‌افتیم یارِ من وقتی بازگردم و نظر کنم در آفتابی که از ما دریغ شده‌است، پوشیده به صلح با لبخندی کز میوه‌ها و گل‌ها بر چهره نهاده‌ایم در آغوش هم بر جاده‌ها: این مار‌های به…
خواندن متن ←۰۷
عشقفرانتیشک هالاس
همیشه به خود می‌گویم حیات و تنها دسیسه‌ی کشتار است با قدری تب و عرض‌حال و حزن و دیگر هیچ. همیشه به خود می‌گویم رویا و تنها اخگری‌ست رو به خموشی با قدری گرسنگی تشویشِ رهایی از اوه…
خواندن متن ←۰۸
ترانهمیلتوس ساختوریس
ملاحی در لباس سفید بر بلندای آسمان به سمت ماه می‌دود. بر زمین، دخترکی با چشم‌های سرخ ترانه‌ای می‌خواند که به ملاح نمی‌رسد. ترانه به بندر می‌رسد ترانه به کشتی می‌رسد ترانه به دکل…
خواندن متن ←۰۹
نابیناییتوماس سگوویا
دلم می‌خواست از زهداِن تو زاده می‌شدم چندی دروِن تو زندگی می‌کردم. ازوقتی تو را می‌شناسم، یتیم‌ترم. آه، ای غارِ لطیف، ای بهشتِ سرخِ پرحرارت: در آن نابینایی چه حظی بود! دلم می‌خوا…
خواندن متن ←۱۰
نمک دریا بر لبانمخوزه گوروستیزا
A Burning Metaphor | Poesies · Jose Gorostiza | Mohsen Emadi حالا چه کسی برایم یک پرتقال می‌خرد، تا تسلایم دهد؟ یک پرتقالِ رسیده‌ی کامل به شکلِ یک دل. نمکِ دریا بر لبانم، دریغا م…
خواندن متن ←۱۱
زنی که خودکشی می‌کندفرانسیسکو هرناندز
در اندیشه‌ی زنی که خودکشی می‌کند تهیایی هست که فقط در دمای صفر پر می‌شود. اندیشه‌های زنی که خودکشی می‌کند نه شتاب‌زده‌اند نه مبهم: فقط سردند. ذهن سفید نیست: یخ زده‌است. بر لبه‌ی…
خواندن متن ←۱۲
نامِ توپائولو لمینسکی
شبِ بی‌کران، همه به خواب می‌روند جز نامِ تو.
خواندن متن ←