۰۱
شعر ۹، کتاب زیرینخوان خلمن
پاهایت بر شب می‌گذرد به ظرافت باران را می‌گشاید روز را می‌گشاید از تو هیچ نمی‌داند مرگ پای پاهایت سبزه سرزده‌است و سایه‌ای‌ست آن‌جا که دریا از تهی می‌نویسد.
خواندن متن ←۰۶ / ۰۸
از باران و بوسهترجمه‌ها
آرشیوی پیوسته با ترتیب زمانی و خوانش تحریریه‌ای.
منبع: از باران و بوسه · ۲۵۲ نوشته
۰۲
شعر ۱۰، کتاب زیرینخوان خلمن
با درختان کلمات را بر زبان می‌آوری و درختان برگ‌هایی دارند که آواز می‌خوانند و پرندگانی که مجاور خورشیدند. سکوتت غریو‌های عالم را بیدار می‌کند.
خواندن متن ←۰۳
شعر ۱۱، کتاب زیرینخوان خلمن
کناره گرفته از کنارت، جهانِ تازه‌ی کنارت را کشف می‌کنم: جزایرت را چنان چراغ‌هایی با ظلمتی که می‌رود و می‌آید در زمان. در صدایت رنجور از من دریا فرو می‌ریزد.
خواندن متن ←۰۴
شعر ۱۲، کتاب زیرینخوان خلمن
هرآن‌چه به من گفتی واژه‌ایست که می‌لرزد در دست زمان سرگشاده برای نوشیدن خانه خاموش است آن‌جا که همدگر را در دل خورشید بوسیدیم.
خواندن متن ←۰۵
شعر ۱۳، کتاب زیرینخوان خلمن
یگانه واژه‌ی منی نامت را نمی‌دانم.
خواندن متن ←۰۶
شعر ۱۴، کتاب زیرینخوان خلمن
به هرچه می‌گویی پرنده‌ای می‌افتد و من آشیان اویم. پرنده خموشی می‌گزیند در من. نگاه کن که با من چه می‌کنی؟
خواندن متن ←۰۷
شعر ۱۵، کتاب زیرینخوان خلمن
تاریک است صدایت از بوسه‌هایی که به من ندادی از بوسه‌هایی که به من نمی‌دهی شب غبارِ این تبعید است. بوسه‌هایت ماه‌ها را می‌آویزند اقماری که معبرم را منجمد می‌کنند و من به زیر خورش…
خواندن متن ←۰۸
شعر ۱۶، کتاب زیرینخوان خلمن
وقتی بمیرم هنوز لرزش پیراهنت را در باد خواهم شنید. کسی که این سطرها را می‌خواند، پرسید: چگونه ممکن است؟ چه می‌شنوی؟ چه لرزشی؟ چه پیراهنی و چه بادی؟ به او گفتم خاموش باشد پشت میز…
خواندن متن ←۰۹
شعر ۱۷، کتاب زیرینخوان خلمن
یک باد از جداافتاده‌گان از بوسه‌هایی که به هم ندادیم رام می‌کند بذر زهدانت را و سوسن‌های سرخش را به آفتاب. تو بیا یا میلادم را نخواهم خواست! آبِ زلالت را بیاور شاخه‌ها شکوفه می…
خواندن متن ←۱۰
شعر ۱۸، کتاب زیرینخوان خلمن
هرچه را که زمین می‌نامند زمان است، انتظارِ توست.
خواندن متن ←۱۱
شعر ۱۹، کتاب زیرینخوان خلمن
ای یار، از این‌جا مرو: ار این شن‌دانه‌ی من از این لحظه. وقتی کنارِ همیم بر ویرانه‌های خورشید آتش می‌ریزد.
خواندن متن ←۱۲
شعر ۲۰، کتاب زیرینخوان خلمن
نه دروازه داری نه کلید، نه قفل شب‌ها در پروازی و روزها در پروازی. معشوق می‌آفریند هر آن‌چه را که بدان عشق خواهد ورزید، مثل تو ای کلید لرزان بر دروازه‌ی زمان.
خواندن متن ←