۰۱
ماه‌های سرد ۱ماگنوس سیگوروسون
در مسیرم از دلِ سیاه‌بیشه کلمه می‌پاشم تا راه بازگشتم را پیدا کنم.
خواندن متن ←آرشیو
همه‌ی نوشته‌ها
از باران و بوسه۲۵۲لندی‌ها۴۳آنتونیو گاموندا | کتاب سسیلیا۳۱لدو ایوو | از ابریق شکسته‌ی داستایوفسکی۳۱خوان خلمن | کتاب زیرین۳۰کلارا خانس| کتابِ شب پلنگ۲۵قاموس یک کابوس۱۸شعر من | فرریرا گولار۱۲زبیگنیف هربرت | گزیده‌ی شعرها۱۰ماگنوس سیگوروسون | ماه‌های سرد۹ژئو بوگزا | يوآنا ماریا و اشعار دیگر۵مرئی چون هوا۳پادکست‌ها۱یک کشتی بادبانی۱
۰۲
ماه‌های سرد ۲ماگنوس سیگوروسون
بگذار کمک‌ات کنم چنین گفت میمون. و محتاطانه بر نوک درختی گذاشت ماهی را.
خواندن متن ←۰۳
ماه‌های سرد ۳ماگنوس سیگوروسون
شب خاموش است. فقط یک قمری خسته بی‌قرار در هوای شب بغبغو می‌کند، شاید در خواب‌اش فادو می‌موید او؟
خواندن متن ←۰۴
ماه‌های سرد ۴ماگنوس سیگوروسون
مرگ نقب می‌زند ژرف و ژرف‌تر. به بالا می‌بالد حیات از ژرفای مرگ.
خواندن متن ←۰۵
ماه‌های سرد ۵ماگنوس سیگوروسون
از واپسین دیدارمان ده سال می‌گذرد. و اینک درمی‌یابم که تمام تاریکی شب نمی‌تواند فروبنشاند بارقه‌ی یک کرم شب‌تاب را.
خواندن متن ←۰۶
ماه‌های سرد ۶ماگنوس سیگوروسون
عصرِ دیروز بذر پاشیدیم در سراسر باغ و دیشب نخستین برفِ زمستان. امروز صبح پرندگان سیاه نقشِ شعر می‌زدند بر برف‌ها.
خواندن متن ←۰۷
ماه‌های سرد ۷ماگنوس سیگوروسون
آفتابِ صبح‌گاهی می‌تابد بر تاجِ سوسنِ یک‌روزه‌ای. سرچشمه‌ای که پر می‌شود و پیاله‌ای که خالی می‌شود هر روز.
خواندن متن ←۰۸
ماه‌های سرد ۸ماگنوس سیگوروسون
حالا شعرها یکی پس از دیگری می‌رسند انگار. و این فقط یعنی: پاییز آمده‌است.
خواندن متن ←۰۹
وقتی بربرها می‌رسندالوین پانگ
وقتی بربرها می‌رسند بر خاک بخوابان مردگان را! بر آنان، چندان مویه مکن! حد ملایمی از احساسات، مجاز فرض می‌شود. توقعِ نوستالژی، عندالمطالبه است. اجساد را بسوزان: زمین را هدر مده، ب…
خواندن متن ←۱۰
خودآگاهیالوین پانگ
حالا کوری را می‌شناسم: فقط آینه دیدن است. در ظلمات آن‌جا که همه‌چیز بی‌نیاز از حواشی‌ست ، وضوحِ لمس کفایت می‌کند، و ترس نامِ دیگر‌ِ اعتمادی‌ست مکتوم. حالا می‌دانم که استغنای دل…
خواندن متن ←۱۱
رویایی بی‌نامالوین پانگ
برکشان چشمانت را به سوی آسمان بگذار ابروانت ابرها را از رخ ماه جارو کنند بگذار لب‌هایت طعم تنفس ستارگان را بچشند زلف بیافشان عشقِ من، رها کن حریرِ گیسوانت را بگذار به دنبال پاسخ…
خواندن متن ←۱۲
بر سرمای درونگزارشی با خاطره‌ی احمد شاملو
۱. زمانه‌ی غریبی‌ست، آری. زمانه‌‌ای‌ست که «سخنِ حق‌طلبی» انگار همان نخستین سخنی‌ست که از تمام عرصه‌های حیاتِ روزمره، حیاتِ سیاسی و اجتماعی و قلمروهای تفکر و آفرینش هنری به کناری…
خواندن متن ←