۰۱
دست‌ات را به من بدهلندی‌ها
دستت را به من بده! به ميدان می‌رويم و عشق می‌ورزيم و می‌ميريم. اگر خنجر ببارد!
خواندن متن ←آرشیو
همه‌ی نوشته‌ها
از باران و بوسه۲۵۲لندی‌ها۴۳آنتونیو گاموندا | کتاب سسیلیا۳۱لدو ایوو | از ابریق شکسته‌ی داستایوفسکی۳۱خوان خلمن | کتاب زیرین۳۰کلارا خانس| کتابِ شب پلنگ۲۵قاموس یک کابوس۱۸شعر من | فرریرا گولار۱۲زبیگنیف هربرت | گزیده‌ی شعرها۱۰ماگنوس سیگوروسون | ماه‌های سرد۹ژئو بوگزا | يوآنا ماریا و اشعار دیگر۵مرئی چون هوا۳پادکست‌ها۱یک کشتی بادبانی۱
۰۲
برگردلندی‌ها
برگرد، حالا که گلوله‌های تفنگی ناشناس، سوراخ سوراخت کرده من زخمهايت را بخيه می‌زنم و لبهايم را به تو می‌بخشم.
خواندن متن ←۰۳
تکه تکه شده‌املندی‌ها
تکه تکه شده‌ام و بايد که خورد و ريز دلم را جمع کنم اما هرگز دستهايم را برنمی‌دارم تا دوباره بر گردن يارم حلقه بزنند.
خواندن متن ←۰۴
بی‌رحم نباشلندی‌ها
مژه هايت دلم را سوراخ سوراخ کرده، بی‌رحم نباش! آهسته چشمانت را باز کن همانجوری که من می‌ميرم.
خواندن متن ←۰۵
بارانِ مشعلهای مشتعللندی‌ها
برتن يارم کفن سرخ می‌پوشند و تن من باران مشعلهای مشتعل است.
خواندن متن ←۰۶
آب روی آتشلندی
پيش بند سرخی در آب ظاهر شد انگار آب روی آتش نشسته بود.
خواندن متن ←